Er wordt door de Nederlandse klassiek homeopaten niet altijd behandeld volgens “de ziekteklassifikatie” zo die door Samuel Hahnemann, de grondlegger van de klassieke homeopathie, wordt beschreven. Omdat de behandeling volgens deze inzichten toch erg verschilt met de benadering zo die aan de meeste klassiek homeopathische opleidingen in Nederland onderwezen wordt, wil ik hier de behandeling volgens deze ziekteklassifikatie aan u uitleggen. Alle homeopaten die opgeleid en gecertificeerd zijn in het werken volgens deze ziekteklassifikatie kunnen zich register homeopaat noemen en de letters RH achter hun naam voeren.

 

                                                   

 

Samuel Hahnemann schreef in zijn standaardwerken “Organon der Geneeskunst” en “De Chronische Ziekten” hoe hij onderscheid maakt in de behandeling van een aantal verschillende ziekten die iemand kan hebben. Deze verschillende ziekten behandelde hij suksessievelijk met de daarvoor geëigende middelen.

 

Binnen deze ziekteklassifikatie krijgen àlle symptomen van de patiënt hun plek. Er worden geen symptomen genegeerd en weggefilterd als zijnde “niet belangrijk”.

Het is Ewald Stöteler die deze benadering opnieuw inzichtelijk heeft gemaakt. Hij verduidelijkt deze visie in zijn boek “Hahnemann begrijpen”.

Om één en ander ook visueel duidelijk te maken kreëerde Ewald de ziekteklassifikatie-bloem. Als we de bladen van deze ziekteklassifikatiebloem (rechts) benoemen, zien we dat de verschillende bloembladen elk voor een andere ziektevorm staan, zoals door Hahnemann in het Organon wordt beschreven.   We zien in deze bloem rode en gele bloemblaadjes, en een blauw bloemhart.

De rode bloembladen staan voor ziekten die van buitenaf komen. We noemen dit exogene ziekten:

• in het blad incidenten plaatsen we ziekten en voorvallen die samenhangen met iemands biografie, ofwel levensgeschiedenis. Hier zien we alle gevolgen van dingen die iemand in zijn leven heeft meegemaakt, zowel fysiek (kleine en grote ongevallen en verwondingen) als emotioneel en mentaal. Welke impact hebben bepaalde gebeurtenissen in het leven gehad en hoe heeft een en ander sporen achtergelaten? Bijvoorbeeld sterfgevallen in de nabije omgeving, kwetsingen die een diep spoor nalaten, in de steek gelaten voelen, onheus behandeld worden, dominantie van ouders of anderen, enzovoorts. Het gaat hier om alle dingen die ons, soms ook op langere termijn, niet onberoerd hebben gelaten
• epidemische ziekten worden gevormd door besmettelijke ziekten als griep, legionella, sars, bof, rode hond, mazelen, Pfeiffer enzovoort. Iemand die gezond is, kan deze ziektes zonder komplikaties doormaken. De besmetting en het doormaken van zo’n besmettelijke ziekte blijft dan beperkt tot in dìt ene bloemblad, zonder de konstitutie te ondermijnen en daardoor in een ernstige akuut-konstitutionele of langdurige ziektesituatie te komen
• iatrogene ofwel geneesmiddelenziekten komen van buitenaf en zijn in hun oorsprong exogeen. In dit bloemblad krijgen alle allopathische behandelingen (zoals het gebruik van antibiotica, hormonen, hormoonzalven, cytostatica, vaccinaties, bestralingen, narcoses, enzovoorts) een plaatsje.

De gele bloemblaadjes symboliseren de ziekten die van binnenuit komen. Dit noemen we endogene ziekten. Bij endogene problematiek is altijd sprake van een konstitutioneel probleem. Dat betekent dat iemand niet in staat is om adekwaat op prikkels van buitenaf te reageren, en in een (steeds meer) chronische of steeds terugkerende staat van ziekzijn terecht komt. Deze bloembladen zijn altijd nauw verbonden met het blauwe bloemhart dat de konstitutie symboliseert. Het gaat hier om de volgende ziekten:

• erfelijke ziekten zijn endogeen en komen vanzelfsprekend van binnenuit. In dit bloemblad zetten we alle ziektes uit het voorgeslacht waar de patiënt mogelijk via overerving mee belast kan worden. Deze ziekte-aanleg kan via overerving aan de konstitutie worden doorgegeven. Deze ziekten zitten als het ware “in de genen”
• bij akuut miasmatische ziekten gaat het om ziekten die konstitutioneel aanwezig zijn en met tussenpozen akute vaak heftige opvlammingen laten zien. Denk aan astma, hooikoorts, galsteenaanvallen, migraine-aanvallen, terugkerende keel-, oor– of blaasontstekingen. Het zijn endogene ziekten, die vaak opgeroepen worden door een prikkel van buitenaf. De pollentijd breekt aan en iemand krijgt weer last van hooikoorts. Een “griepje” ontaardt in een longontsteking. Door het overlijden van opa belandt de kleindochter in een langdurige depressie. Hier ligt de basale oorzaak van deze reaktie in een konstitutioneel probleem. Natuurlijk mag een kind verdrietig zijn als opa overlijdt, maar om daarvan langdurig depressief te raken is een overtrokken reaktie, die wordt veroorzaakt door de basale konstitutionele gesteldheiid
• in het bloemblad sycosis plaatsen we alleen symptomen als iemand tijdens zijn leven een gonorroebesmetting heeft opgelopen. Deze besmetting is dan nog exogeen en homeopathisch goed te behandelen. Wanneer echter deze gonorroebesmetting is onderdrukt door bijvoorbeeld antibiotica, verbindt deze zich met de konstitutie. Op dat moment wordt het een endogeen en konstitutioneel probleem! Dit is ook het geval als er in het voorgeslacht een gonorroebesmetting is geweest. Deze besmetting is dan door de voorouders konstitutioneel doorgegeven aan hun kinderen, zodat die hiermee eveneens een konstitutioneel endogeen probleem hebben. Omdat deze ziekteaanleg zich altijd vermengt met de konstitutie, komen deze endogene symptomen in het bloemhart of het blaadje van de akuut miasmatische ziekten terecht
• in het bloemblad syfilis plaatsen we de symptomen die het gevolg zijn van besmetting met de geslachtsziekte syfilis. Hierbij geldt hetzelfde als bij sycosis. Syfilis is homeopathisch in de akute fase goed te behandelen. Als er al sprake is geweest van onderdrukking is ook hier sprake van een verbinding met de konstitutie en zal de behandeling meer tijd vragen. Bij een besmetting van syfilis zonder goede behandeling van één van de voorouders, is de, dan inmiddels endogene syfilitische konstitutionele, belasting eveneens aan de kinderen doorgegeven.

Tenslotte het blauwe bloemhart, dat staat voor de grondoorzaak van alle ziekten (ook endogeen): Psora staat in het hart van de bloem en geeft de konstitutionele aanleg weer, met de eigen erfelijke belasting, sterke en zwakke plekken, mogelijkheden en onmogelijkheden. Vanuit deze voor iedere mens eigen fysiek– emotioneel-mentale basisgesteldheid krijgt zijn leven vorm. Een sterke konstitutie geeft een grote weerstand tegen de verstorende invloeden die het leven biedt. Een zwakkere konstitutie geeft meer ontvankelijkheid (en dus ziekte) voor allerlei storende levensinvloeden.