De 12 Schüßlerzouten
De 12 Schüßlerzouten

 

De Celzouten
 
Zoals de orgaanmiddelen specifiek ingezet kunnen worden bij het disfunktioneren van een bepaald orgaan, hebben we de minerale celzouten van dr. Schüßler nodig bij het disfunktioneren van de verschillende weefsels in ons lichaam.
 
Een langdurige disbalans in de mineraalhuishouding zorgt uiteindelijk voor een verandering in de biochemie in het lichaam. Deze disbalans kan voor een deel in aanleg al aanwezig zijn. Daarnaast zijn er verschillende oorzaken die wij zelf in de hand hebben:
Door al deze faktoren ontstaat op den duur in onze lichaamsweefsels een pathologie die zo ver gevorderd is dat door het gebrek aan beweeglijkheid van bepaalde anorganische zouten de cel de juiste zouten niet in voldoende mate kan opnemen en de betreffende zouten via urine en dergelijke weer worden uitgescheiden. Er ontstaat dan een gestoorde celstofwisseling en een toestand waarbij de opbouw van de cellen in de verschillende lichaamsweefsels geen gelijke tred meer kan houden met de afbraak.
 
In het beginstadium van deze biochemische veranderingen is genezing nog door prikkeling van de dynamus met homeopathische middelen te bereiken. Maar als deze biochemische verandering te lang duurt zal de mineraalhuishouding van het lichaam zodanig ontregeld raken dat de weefsels en cellen daadwerkelijk tekorten krijgen, waardoor dan afwijkingen in deze weefsels ontstaan. De verstoring in de mineralenhuishouding heeft zo uiteindelijk gevolgen voor kwaliteit, struktuur en funktioneren van de verschillende weefsel- en orgaanstrukturen.

Voor de opbouw van onze lichaamsweefsels zijn dus naast de aanwezigheid van water, de mineralen in de juiste hoeveelheden en samenstelling van belang. Dr. Wilhelm Heinrich Schüßler, een Duits arts en homeopaat, was een van de eersten die het belang van deze mineralen in de vorm van anorganische celzouten onderkende. Wèlke celzouten belangrijk zijn voor de opbouw en het funktioneren van het lichaam bleek bij onderzoek van de as die overbleef na de krematie van een overledene. In de as werden en worden in eerste instantie een twaalftal biochemische celzouten gevonden, die sinds dr. Schüßler ze ontdekte soms ook wel Schüßlerzouten genoemd worden. Meer dan 25 jaar deed Schüßler ervaring op met deze celzouten. Na de dood van Schüßler heeft de ontwikkeling van de celzouttherapie niet stilgestaan. Door verschillende mensen zijn de afgelopen eeuwen nòg een aantal celzouten aan de oorspronkelijke 12 basiscelzouten toegevoegd. Het zijn deze celzouten gezamenlijk, die, naast water, bepalend zijn voor de opbouw van ons lichaam.
 

De levenskracht, de architekt van ons lichaam, heeft voor de opbouw van het lichaam naast het al genoemde water ook bij voortduring mineralen nodig om het organisme gezond te kunnen laten funktioneren. Deze mineralen moeten in voldoende en in de juiste hoeveelheden aanwezig zijn. Daarvoor is gezonde voeding essentieel. Maar de mineralen moeten ook op de juiste manier en in de juiste hoeveelheid in de verschillende lichaamscellen opgenomen kunnen worden. De celzouten volgens dr Schüßler bevatten deze mineralen in de vorm van specifieke mineraalzouten, zodanig verdund en verwreven dat ze direkt door die betreffende cel opgenomen kunnen worden.

 

Als nu door een disbalans in de mineralenhuishouding de opnamemogelijkheid van de cel verstoord is geraakt, wordt ook de werking van de levenskracht op het lichamelijk vlak geblokkeerd. Er is als het ware geen goed gereedschap meer. De biochemie is verstoord. De architekt, de idee, de levenskracht kan er dan wel zijn, maar het gereedschap om het huis (lichaam) te bouwen of in stand te houden is van zo slechte kwaliteit dat er niet goed gebouwd kan worden. Om dat gereedschap te herstellen hebben we de biochemische celzouten nodig. Het toedienen van de benodigde biochemische zouten hoort daarbij te gebeuren op basis van gelijksoortigheid van de verstoring.

 

De biochemische middelen van dr. Schüßler worden, als ze eksakt volgens de aanwijzingen van dr. Schüßler zijn bereid, gedurende een periode van 2 uur tot een D6, en bij sommige middelen tot een D12, verdunning verwreven. De mineralen worden zo tot een molekulaire verhouding gebracht zoals deze ook in het menselijk lichaam voorkomen. Dat de middelen verwreven worden is in dit kader van essentieel belang. De molekulaire verhouding wordt zo gelijksoortig gemaakt aan de lichamelijke behoefte.


Hahnemann beschrijft de situatie van orgaan- en weefsel- veranderingen in § 279 van het Organon. Meestal pas aan het eind van de langdurige dynamische ontregeling zijn weefsel- en orgaanveranderingen het gevolg. Bij ernstige ziekten kunnen weefsel en/of orgaanveranderingen al in een zodanig vergevorderd stadium zijn dat de homeopathische behandeling geen effekt heeft zonder ondersteuning van de biochemische celzouten van dr. Schüßler of de orgaanmiddelen van Paracelsus.

      

 

  

Calc-f is een bestanddeel van o.a. botten, gewrichtskapsels, tandglazuur, elastische bindweefselvezels, huid en tandglazuur. Bij verstoringen in de celstofwisseling van deze weefsesl zal het in passende situaties aanvullend en genezend werken.

1. Calcium-fluoratum

 

 

 

 Calc-ph komt voor in alle cellen van het lichaam. Verder is t n voedend zout van t periost, en is t van belang bij de vorming van de bloedcellen. Het werkt dan ook genezend bij alle ziekten die gebaseerd zijn op een verstoorde aktie van de kalkmolekulen in het lichaam

2. Calcium-phosphoricum

 

 

 

3. Ferrum-phosphoricum

 

De celzouten kunnen naast de homeopathische geneesmiddelen worden toegepast. Ze vormen geen belemmering voor de behandeling omdat er alleen lichaamseigen mineralen worden gebruikt. Er is hierbij sprake van ondersteuning en aktivering. Homeopathische middelen geven een prikkel en zetten aan tot een reaktie, maar om te kùnnen reageren, moet het lichaam over voldoende mineralen beschikken, en moeten deze ook in de cel opgenomen kunnen worden. De celzouten ondersteunen deze processen van het lichaam, zij kreëren de mogelijkheid.